Ό,τι υπόσχεσαι στα παιδιά θα το θυμούνται

Να υπόσχεσαι λιγότερα από αυτά που μπορείς να κάνεις και να κάνεις περισσότερα από αυτά που υπόσχεσαι.»

Οι υποσχέσεις, αποτελούν ένα άτυπο συμβόλαιο ανάμεσα σε αυτόν που δίνει τον λόγο του και σε εκείνον που βρίσκεται στην αναμονή για την εκπλήρωση των όσων τού έχουν τάξει να συμβούν. Άτυπο συμβόλαιο λοιπόν και τι γίνεται όταν στην άλλη πλευρά του συμβολαίου βρίσκεται ένα παιδί; Κι όμως, το παράδοξο του πράγματος είναι ότι -αν και μικρότερα σε ηλικία κι εμπειρίες- τα παιδιά δεν ξεχνάνε ποτέ κι έτσι, εσύ ο ενήλικας, όταν δίνεις το λόγο σου σε ένα παιδί είναι επιτακτική ανάγκη να τον τηρήσεις.

 6η Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού

 

Έρχεται το πρώτο θεραπευτικό video game για παιδιά με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής

Την πρώτη θεραπεία που θα βασίζεται σε video game για τα παιδιά με Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας ενέκρινε ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων.

Το παιχνίδι με το όνομα EndeavorRx εγκρίθηκε τη Δευτέρα, θα συνταγογραφείται και θα στοχεύει μόνο παιδιά μεταξύ των ηλικιών 8 έως 12 ετών με συγκεκριμένους τύπους της διαταραχής.

Θα συστήνεται μαζί με άλλες θεραπείες, όπως ιατροφαρμακευτικές και εκπαιδευτικά προγράμματα. Η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) αποτελεί μία κοινή νευροαναπτυξιακή δυσλειτουργεία, η οποία αρχικά διαγιγνώσκεται στα παιδιά και μπορεί να διαρκέσει μέχρι την ενηλικίωση.

 

21 Φεβρουαρίου | 4 πράγματα που δε γνωρίζατε για τη σημερινή Διεθνή Ημέρα Μητρικής Γλώσσας

Η μητρική γλώσσα για κάθε λαό αποτελεί κάτι παραπάνω από έναν δίαυλο επικοινωνίας. Μέσα στη γραμματική, στο συντακτικό, στο λεξιλόγιό της κρύβονται όλα τα συναισθήματα, τα βιώματα, οι αντιλήψεις, η πολιτισμική ιστορία, η εθνική ταυτότητα, πράγμα που την καθιστά εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο, έναν αναπόσπαστο συνδετικό κρίκο που ενώνει τους πολίτες μιας χώρας. Σήμερα λοιπόν, γιορτάζεται η Διεθνής Ημέρα Μητρικής Γλώσσας, και με αφορμή αυτό μάθαμε πως: 

• Είναι μια παγκόσμια γιορτή που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Φεβρουαρίου. 

• Η αφορμή ήταν το "Γλωσσικό Κίνημα Μπενγκάλι" του 1952, όταν φοιτητές του Ανατολικού Πακιστάν (σημερινό Μπαγκλαντές) ξεσηκώθηκαν για να εμποδίσουν την απαγόρευση της γλώσσας τους (Μπενγκάλι) και την υιοθέτηση της επίσημης γλώσσας του Πακιστάν, Ουρντού.

• Καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO στις 17 Νοεμβρίου 1999 και επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο από τον Φεβρουάριο του 2000.

• Από τις περίπου 6.000 γλώσσες που μιλιούνται σήμερα στον κόσμο, οι μισές από αυτές απειλούνται με εξαφάνιση. 

                                                       πηγή: www.boommag.gr

 

Τα «δεν θέλω να σου λείψει τίποτα» έφτιαξαν παιδιά που τα θέλουν όλα δικά τους

Όχι, δεν χρειάζεται να είσαι εύπορος για να αφήνεις το παιδί σου να ξοδεύει αλόγιστα το χρήμα. Όχι, αυτό δεν είναι φαινόμενο των πλουσίων. Είναι μια ιδιόρρυθμη «κατάρα» που ακολουθεί την ελληνική οικογένεια. Μια νοοτροπία βγαλμένη από τον καιρό του πολέμου που πραγματικά κανείς δεν είχε να φάει. Ή σχεδόν κανείς.

Αυτή την ψυχολογική «πείνα», την αγωνία μην μείνει κανείς νηστικός, την μανία να μπουκώσουμε το παιδί, την πέρασαν οι γιαγιάδες στους γονείς μας και εκείνοι σε εμάς, τους σημερινούς γονείς. Μόνο που εμείς δεν μπουκώνουμε πια το παιδί με φαγητό, αλλά με υλικά αγαθά για «να μην του λείψει τίποτα».

Ατελείωτα παιχνίδια, το τελευταίο γκάτζετ της αγοράς γιατί δεν μπορεί να έχει όλη η τάξη i phone και να μην έχει το δικό μου παιδί. Δεν μπορεί να φοράνε όλοι τα adidas superstar, και μάλιστα με τη μαύρη ρίγα, και να μην τα φοράει το δικό μου. Γιατί θα έρθει το παιδί από το σχολείο κλαμένο και θα πει «μόνο εγώ δεν έχω αυτό, το δείνα και το τάδε». Και θα πεις εσύ που ενδεχομένως δεν έχεις να πληρώσεις το λογαριασμό της ΔΕΗ «ναι, αλλά παιδί είναι, δεν μπορεί να το κοροϊδεύουν τα άλλα επειδή δεν έχει ίδια πράγματα με τα δικά τους».

Κι έτσι ο κάθε γονιός σφίγγει κι άλλο το ζωνάρι για να μην «λείψει τίποτα» στο παιδί του.

Αυτή η τρελή νοοτροπία έχει λογική, όταν μιλάμε για κάτι που θα οξύνει το πνεύμα του παιδιού και θα το κάνει καλύτερο άνθρωπο. Δεν τίθεται θέμα διαπραγμάτευσης για να αποκτήσει το βλαστάρι μας ένα καλό ορθοπεδικό παπούτσι που δεν θα του καταστρέψει τα πόδια, να επισκεφτεί ένα μουσείο, να συμμετέχει σε μια εκδρομή, σε ένα ταξίδι, να κάνει μια δραστηριότητα που θα το ωφελήσει. Αλλά να αποκτά ό,τι ζητήσει, όποτε το ζητήσει είναι βλαβερό για το ίδιο.

Τα παιδιά, από μια ηλικία και πάνω είναι καλό να ξέρουν ότι στη ζωή υπάρχουν πολλά που θα τους λείψουν και πως δεν γίνεται να τα έχουν όλα.