ΓΝΩΡΙΜΙΑ Μ' ΕΝΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Στα πλαίσια της παγκόσμιας ημέρας παιδικού βιβλίου καλέσαμε στο σχολείο μας τον συγγραφέα κ. Κώστα Πούλια, για να τον γνωρίσουμε από κοντά και να μας μιλήσει για τη συγγραφική του δράση.

Ο κ. Πούλιας συζήτησε με τα παιδιά για το έργο του στο χώρο της λογοτεχνίας και κατόπιν τους αφηγήθηκε δύο παραμύθια που έγραψε και αφιέρωσε αποκλειστικά σε αυτά -με τα οποία και  ενθουσιάστηκαν- με σκοπό να τους εμπνεύσει την αγάπη για το διάβασμα και να προκαλέσει την προσοχή τους στο παιδικό βιβλίο.

Τα παραμύθια έχουν τους εξής τίτλους:

- Ο Φουδουλούκος ο γαϊδαράκος

- Ο Σουνάκος το ποντικάκι

   

Ο κ. Κώστας Πούλιας

Βιβλίο... ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου στις 2 Απριλίου προσπαθήσαμε να γίνουμε ποιητές και ποιήτριες. Σας αφιερώνουμε μερικά από τα ποιήματα που γράψαμε για τα βιβλία:

 Παγκόσμια μέρα του βιβλίου

είναι στις δύο Απριλίου

που ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν γεννήθηκε

και τα βιβλία του μας διηγήθηκε.

Που τόσα βιβλία έχει γράψει

για να μπούμε στη δράση

να δούμε χώρους μαγικούς

και μάγους τρομακτικούς.

Το μόνο που μας μένει 

είναι να πούμε ευχαριστώ

για το μεγάλο του καλό

που μας έχει μάθει τόσα πολλά

με τα μεγάλα του μυαλά.

                                                      Μισσήν Ελευθερία Ε΄τάξη   

       

2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Διαβάζουμε, εγώ κι εσύ.

Τα γράμματα γίνονται λέξεις

κι οι λέξεις έπειτα, όλες μαζί,

γίνονται βιβλία να διαλέξεις.
Άκου πώς ψιθυρίζουν!

Ποτάμια στις σελίδες κελαρύζουν,

αρκούδες τραγουδούν,

όταν το φεγγάρι αντικρίζουν.
Μπαίνουμε σε κάστρα φοβερά.

Δέντρα σκαρφαλώνουν ως τα σύννεφα.

Γενναία κορίτσια πετούν θαρρετά,

αγόρια ψαρεύουν άστρα λαμπερά.
Εσύ κι εγώ διαβάζουμε μαζί,

«βιβλιοχαρά» σ’ όλη τη γη.

Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου

ΚΥΡΑ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

 

Το έθιμο της κυρά-Σαρακοστής είναι από τα παλιότερα έθιμα που σχετίζονται με τη γιορτή του Πάσχα, σήμερα όμως είναι  λίγο πολύ ξεχασμένο. Χρησίμευε πάντα ως ημερολόγιο για να μετράμε τις εβδομάδες από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι τη Μεγάλη Εβδομάδα, καθώς η κυρά-Σαρακοστή έχει 7 πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα της περιόδου της Σαρακοστής. Πρόκειται για ένα έθιμο που τείνει στις ημέρες μας να εκλείψει, ενώ παλαιότερα το συναντούσαμε σε όλο τον ελλαδικό χώρο με διάφορες παραλλαγές και χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής.

Η κυρά-Σαρακοστή, στις περισσότερες περιοχές, ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά, που απεικόνιζε μια γυναίκα, που έμοιαζε με καλόγρια, με 7 πόδια, σταυρωμένα χέρια γιατί προσεύχεται, ένα σταυρό γιατί πηγαίνει στην εκκλησία και χωρίς στόμα γιατί νηστεύει.

Στο τέλος κάθε εβδομάδας, αρχής γενομένης από το Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα, της έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο. Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο ή καρύδι (περιοχή της Χίου), το οποίο τοποθετούσαν μαζί με άλλα. Όποιος το έβρισκε θεωρούνταν τυχερός και γουρλής. Σε κάποιες περιοχές, το έβδομο πόδι το τοποθετούσαν μες στο ψωμί της Ανάστασης και όποιος το έβρισκε του έφερνε γούρι.

Σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, η κυρά-Σαρακοστή φτιάχνεται από ζυμάρι με απλά υλικά και, κυρίως, πολύ αλάτι για να μη χαλάσει. Εξάλλου, δεν τρωγόταν, αφού χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο. Αλλού πάλι, την έφτιαχναν από πανί και τη γέμιζαν με πούπουλα.

Στον Πόντο, η κυρά-Σαρακοστή ήταν μια πατάτα ή ένα κρεμμύδι που το κρεμούσαν απ' το ταβάνι και πάνω του είχαν καρφωμένα επτά φτερά κότας, ώστε να αφαιρούν ένα φτερό κάθε εβδομάδα. Εδώ το έθιμο ονομαζόταν «Κουκουράς», ο οποίος ήταν και ο φόβος των παιδιών!

Για το έθιμο της κυρα-Σαρακοστής έχουν γραφτεί οι παρακάτω στίχοι:

Την κυρά Σαρακοστή
που “ναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν”
με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό
μα το στόμα της ξεχνούσαν
γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά
κόβαν” ένα τη βδομάδα
μέχρι να “ρθει η Πασχαλιά.

ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

(κινητή γιορτή)

Μετά τα γλέντια, από την Καθαρή Δευτέρα ξεκινά μια περίοδο για κάθε Χριστιανό, που φτάνει μέχρι το βράδυ της Ανάστασης. Για τις επόμενες επτά εβδομάδες που διαρκεί η Μεγάλη Σαρακοστή έχουμε την ευκαιρία να ζήσουμε πιο κοντά στην Εκκλησία παρακολουθώντας τις Ακολουθίες, και να συμμετέχουμε στα έθιμα των ημερών αυτών.

Από τη Δευτέρα μετά την Κυριακή της Τυρινής, αρχίζει η Μεγάλη Τεσσαρακοστή και τελειώνει την Παρασκευή πριν από το Σάββατο του Λαζάρου. Στην Α' Οικουμενική Σύνοδο οι Άγιοι Πατέρες, θέσπισαν την 40ήμερη αυτή νηστεία, κατά μίμηση της 40ήμερης νηστείας του Κυρίου στην έρημο. Λέγεται "Μεγάλη" γιατί:

1. Είναι μεγάλα τα γεγονότα στα οποία οδηγούμαστε (Πάθη - Ανάσταση)

2. Η νηστεία την περίοδο αυτή, είναι αυστηρή και διαφέρει από τη νηστεία των Χριστουγέννων, δηλ. είναι αλάδωτη πλην Σαββάτου και Κυριακής.

Η Εκκλησία για να μας βοηθήσει τιμά, τις επόμενες πέντε Κυριακές που ακολουθούν, πρόσωπα και γεγονότα. Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθεί να μας δώσει παραδείγματα και δύναμη.